Kryteria przyznawania dodatku mieszkaniowego

Wnioski przyjmowane są we wtorki, czwartki i piątki,

do 25-go każdego miesiąca.

 

Zasady i tryb przyznawania dodatków mieszkaniowych reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn. zm.).

 

1. Kryteria uprawniające do otrzymywania dodatku mieszkaniowego:

 

  1. tytuł prawny do lokalu

 

Dodatek mieszkaniowy przysługuje:

  1. najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych,
  2. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego,
  3. osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych,
  4. innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem,
  5. osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny.
  1. osiągniecie odpowiednio niskiego dochodu

Dodatek mieszkaniowy przysługuje, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym (tj. 1.802,15 zł) i 125% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym (1287,25 zł), obowiązującej w dniu złożenia wniosku.

Od dnia 01.03.2018 r. kwota najniższej emerytury wynosi 1029,80 zł brutto.

Za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia się dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego.

Dochód z prowadzenia gospodarstwa rolnego ustala się na podstawie powierzchni gruntów w hektarach przeliczeniowych i przeciętnego dochodu z 1 hektara przeliczeniowego, ostatnio ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. nr 94, poz. 431 z późn. zm.)

 

c) odpowiednia powierzchnia użytkowa lokalu

Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać:

liczba osób                             norma            

1                                 35 m²                         

2                                 40 m²                         

3                                 45 m²                                     

4                                 55 m²                         

5                                 65 m²                         

6                                 70 m²                                     

 

W razie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym większej liczby osób dla każdej kolejnej osoby zwiększa się normatywną powierzchnię tego lokalu o 5 m². 

Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni użytkowej o więcej niż:

  1. 30 % albo
  2. 50% pod warunkiem, że udział pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%.

Normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m², jeżeli w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. O wymogu zamieszkiwania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności.

 

2. Rodzaje wydatków stanowiących podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego

Wydatkami poniesionymi  przez osobę ubiegającą są:

  1. czynsz,
  2. opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadający na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej,
  3. zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną,
  4. odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego,
  5. inne niż wymienione w pkt 1-4 opłaty za używanie lokalu mieszkalnego,
  6. opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych,
  7. wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału.

Nie stanowią wydatków, wydatki poniesione z tytułu ubezpieczeń, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, opłat za gaz przewodowy, energię elektryczną, dostarczane do lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na cele bytowe.

Jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się:

  1. wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy,
  2. opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu.

3. Obliczenie wysokości dodatku mieszkaniowego

Wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości:

  • 15% (20%*) dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym,
  • 12% (15%*) dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4 osobowym,
  • 10% (12%*) dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym.

* w przypadku, gdy średni miesięczny dochód jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów uprawniających  do otrzymywania dodatku mieszkaniowego.

Wydatki na normatywna powierzchnię zajmowanego lokalu oblicza się, dzieląc wydatki za ten lokal przez jego powierzchnie użytkową i mnożąc uzyskany w ten sposób wskaźnik przez normatywną powierzchnię użytkową.

Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego. Szczegółowy sposób wyliczania wysokości ryczałtu reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 z późn. zm.). Wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem za brak w lokalu mieszkalnym centralnego ogrzewania, centralnie ciepłej wody lub instalacji gazu przewodowego nie może przekraczać 70% wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70% faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny,  jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni.

W przypadku, gdy średni miesięczny dochód przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym,  a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę.

4. Przyznanie dodatku mieszkaniowego

Dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta może upoważnić inną osobę do wydawania decyzji w sprawach dodatku mieszkaniowego. Decyzja w sprawie dodatku mieszkaniowego powinna być wydana w ciągu miesiąca od dnia złożenia wniosku oraz doręczona wnioskodawcy i zarządcy lub osobie uprawnionej do pobierania należności za lokal mieszkalny. Dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku.

5. Odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego

  1. Nie spełnianie przesłanek ustawowych (nadmetraż, brak tytułu prawnego do lokalu).
  2. Kwota dodatku byłaby niższa niż 2% kwoty najniższej emerytury obowiązującej w dniu wydania decyzji (tj. 20,00 zł).
  3. W  wyniku przeprowadzonego wywiadu środowiskowego organ ustali, że występuje rażąca dysproporcja pomiędzy niskimi dochodami wykazanymi w złożonej deklaracji, a faktycznym stanem majątkowym wnioskodawcy, wskazującym, że jest on w stanie uiszczać wydatki związane z zajmowaniem lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) wykorzystując własne środki i posiadane zasoby majątkowe lub faktyczna liczba wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą jest mniejsza niż wykazana w deklaracji.

Wywiadu środowiskowego dokonuje pracownik upoważniony przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, który może żądać od wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego złożenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, oświadczenia o stanie majątkowym, zawierającego w szczególności dane dotyczące posiadanych ruchomości i nieruchomości oraz zasobów pieniężnych. Odmowa złożenia oświadczenia stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. Szczegółowe kwestie dotyczące przeprowadzania wywiadu środowiskowego reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie sposobu przeprowadzania wywiadu środowiskowego, wzoru kwestionariusza wywiadu oraz oświadczenia o stanie majątkowym wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego, a także wzoru legitymacji pracownika upoważnionego do przeprowadzania wywiadu (Dz. U. Nr 156, poz. 1828).

6. Wypłata dodatku mieszkaniowego

Dodatek mieszkaniowy jest wypłacany w terminie do 10 każdego miesiąca z góry, zarządcy domu lub osobie uprawnionej do pobierania należności za lokal mieszkalny. W tym samym terminie wypłaca się ryczałt na zakup opału. Właściciele domów jednorodzinnych mogą uzyskać dodatek mieszkaniowy do rąk własnych.

Zarządca domu lub osoba uprawniona do pobierania należności za lokal mieszkalny zalicza dodatek mieszkaniowy na poczet przysługujących lub rozliczanych za jej pośrednictwem należności za zajmowany lokal mieszkalny.

Wniesienie odwołania od decyzji nie powoduje wstrzymania wypłaty dodatku. Zmiany danych zawartych we wniosku lub deklaracji złożonej przez wnioskodawcę, które nastąpiły w okresie 6 miesięcy od dnia przyznania dodatku mieszkaniowego, nie mają wpływu na wysokość wypłacanego dodatku mieszkaniowego.

7. Wstrzymanie wypłaty dodatku mieszkaniowego

W przypadku stwierdzenia, że osoba której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej,  do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji o wstrzymaniu dodatku mieszkaniowego, decyzja o przyznaniu go wygasa. W przypadku uregulowania należności w terminie wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Osoba, w stosunku do której z powodu nieuregulowania należności za zajmowany lokal mieszkalny wygasła decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego, może wystąpić ponownie o jego przyznanie po uregulowaniu zaległości powstałych w okresie obowiązywania tej decyzji.

Jeżeli w wyniku wznowienia postępowania stwierdzono, że dodatek mieszkaniowy przyznano na podstawie nieprawdziwych danych zawartych w deklaracji lub wniosku, osoba otrzymująca dodatek mieszkaniowy jest zobowiązana do zwrotu nienależnie pobranych kwot w podwójnej wysokości. Należności te wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi podlegają przymusowemu ściągnięciu w trybie postępowania egzekucyjnego w administracji. Wypłatę dodatku mieszkaniowego w skorygowanej wysokości wstrzymuje się do czasu wyegzekwowania należności.

Należy pamiętać, ze pobierający należności za lokale mieszkalne ma obowiązek niezwłocznego zawiadomienia organu przyznającego dodatek mieszkaniowy o wystąpieniu zaległości, w opłatach za zajmowany lokal mieszkalny, obejmujących pełne 2 miesiące. W razie niedopełnienia tego obowiązku pobierający zwraca organowi przyznającemu dodatek mieszkaniowy kwoty dodatków wypłacone za miesiące, w których występowały zaległości    w tych opłatach.

8. Wymagane dokumenty

Do wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego należy dołączyć:

- umowę najmu lub podnajmu, umowę użyczenia lub dożywocia, akt notarialny,

- ostatni rachunek (fakturę) za energię elektryczną w przypadku braku w lokalu: c.o., ciepłej wody lub gazu ziemnego,

- aneks czynszowy oraz 3 ostatnie rachunki za wodę,

- zaświadczenia o uzyskanych dochodach (brutto) z trzech ostatnich miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku potwierdzonych przez pracodawcę, zaświadczenia lub odcinki ZUS, KRUS, o wysokości: emerytury, renty, zasiłku przedemerytalnego oraz zasiłków chorobowych,

- zaświadczenie o wielkości gospodarstwa rolnego oraz dzierżawy gruntów,

- decyzje przyznające świadczenia rodzinne, fundusz alimentacyjny, wyrok o wysokości alimentów,

- zaświadczenie z Urzędu Skarbowego o wysokości zwróconego podatku, wyciąg bankowy lub przekaz pocztowy (w okresie zwrotu podatku),

- zaświadczenie o wysokości stypendium otrzymywanego przez studenta lub o braku stypendium.